Tempada
O repolo é, xunto coa verza, un dos alicerces da horta de inverno galega. É un cultivo que adora o frío, polo que a súa tempada principal abrangue desde o outono ata a primavera. As sementeiras realízanse entre maio e agosto para que o repolo estea ben formado e compacto coa chegada das baixas temperaturas, que o fan máis doce e tenro. A súa capacidade para aguantar no campo durante os meses máis duros e a súa excelente conservación unha vez colleitado convertérono nun recurso fundamental na cociña galega de inverno.
Propiedades
O repolo é un superalimento humilde e económico. O seu principal compoñente é a auga, polo que é moi baixo en calorías, pero ao mesmo tempo é moi rico en fibra, o que lle confire un gran poder saciante. É unha fonte excepcional de vitamina C, que fortalece o sistema inmunitario, e de vitamina K, esencial para a saúde dos ósos e a coagulación sanguínea. Como boa crucífera, contén compostos sulfurados e antioxidantes que axudan a protexer a saúde cardiovascular e teñen propiedades antiinflamatorias.
Usos culinarios
Na cociña galega, o repolo é un ingrediente fundamental en pratos de culler. É unha das verduras que se poden empregar para facer o caldo galego, achegando un sabor máis suave que o dos grelos ou a verza. Tamén é un compoñente esencial do cocido, onde se serve como acompañamento das carnes e dos chourizos. Máis aló dos guisos, pódese consumir en cru, cortado en xuliana moi fina para ensaladas tipo coleslaw, ou salteado con allo e pemento. As variedades como o “Repolo Picudo”, de forma cónica, son especialmente tenras e doces, ideais para estas preparacións máis lixeiras.
Tradición e curiosidades
Orixinario das costas europeas, o repolo xa era cultivado polos exipcios e moi prezado por gregos e romanos, que o consideraban un remedio contra a embriaguez. En Galicia, a súa resistencia e produtividade convertérono nun alimento básico durante séculos. A súa importancia na cultura popular queda reflectida na existencia de variedades locais con nome propio, como o Repolo de Bergantiños, adaptado á nosa terra, ou o Repolo Picudo, de forma cónica e follas máis finas, moi apreciado pola súa calidade.