Tempada
A charouvía é unha raíz de inverno, unha desas hortalizas humildes que agardan baixo terra a chegada do frío para ofrecer o seu mellor sabor. A súa tempada principal abrangue os meses de outono e inverno. As baixas temperaturas e mesmo algunha xeada axudan a que a raíz acumule azucres, volvéndoa máis doce e aromática.
Propiedades
Aínda que menos popular que a súa parente a cenoria, a charouvía é un tesouro nutricional. É especialmente rica en fibra, o que favorece a saúde dixestiva e proporciona unha gran sensación de saciedade. É unha fonte excelente de potasio e vitaminas do grupo B, como o ácido fólico (B9), e tamén achega unha boa cantidade de vitamina C. A pesar do seu sabor doce, o seu aporte calórico é moderado.
Usos culinarios
O seu sabor doce e lixeiramente anisado faina perfecta para pratos de culler. É un ingrediente fundamental para dar un toque aromático e de dozura a caldos, sopas e purés. Asada ao forno, a súa dozura caramelízase, converténdose nunha guarnición deliciosa para carnes. Tamén se pode fritir en forma de chips ou mesmo consumir en cru, relada finamente en ensaladas.
Tradición e curiosidades
Antes da chegada da pataca desde América, a charouvía era, xunto co nabo, unha das principais raíces de consumo en Europa, un alimento básico durante séculos. A popularización da pataca relegouna a un segundo plano, pero hoxe estase a redescubrir o seu valor gastronómico. Curiosamente, en Galicia non só se consumía a raíz; os seus talos e follas tamén se empregaban nalgunhas especialidades rexionais, coma mollos para peixes.