Tempada
As coles de Bruxelas son as pequenas xoias da horta de inverno. Son un cultivo que adora o frío; de feito, as xeadas non só non as danan, senón que melloran o seu sabor, transformando os seus amidóns en azucres e facéndoas máis doces e menos amargas. A súa tempada de colleita en Galicia comeza no outono e esténdese durante todo o inverno, sendo un recurso vexetal valiosísimo cando a horta ofrece menos variedade. A súa imaxe, con pequenos repolos medrando en espiral ao longo dun groso talo, é unha das máis curiosas e fermosas da estación fría.
Propiedades
Cada un destes pequenos repolos é unha bomba nutricional. Son excepcionalmente ricas en vitamina K, fundamental para a saúde dos ósos e a coagulación, e en vitamina C, un potente antioxidante que fortalece o noso sistema inmunitario. Como boas crucíferas, conteñen glucosinolatos, uns compostos sulfurados que se estudan polas súas propiedades protectoras a nivel celular. O seu alto contido en fibra axuda a manter a saciedade e a regular o tránsito intestinal, e tamén son unha boa fonte de ácido fólico, esencial durante o embarazo.
Usos culinarios
O segredo para namorarse das coles de Bruxelas é esquecer a cocción excesiva que as deixa brandas e cun cheiro forte. A clave está en cociñalas “al dente”. Asadas ao forno ata que os seus bordos se caramelizan e quedan crocantes, ou salteadas nunha tixola, son unha auténtica delicia. Combinan de marabilla con sabores intensos coma o touciño, o chourizo, os queixos curados ou os froitos secos coma as noces ou as castañas. Unha forma sinxela e deliciosa é saltealas con allo e xamón, ou asalas con mel e mostaza para un toque agridoce.
Tradición e curiosidades
Como o seu nome indica, estas coles teñen a súa orixe na rexión de Bruxelas (Bélxica), onde se cultivaban xa no século XVI, aínda que as súas antepasadas xa eran coñecidas na Roma antiga. Unha curiosidade do seu cultivo é que a colleita realízase de abaixo cara arriba no talo, xa que os pequenos repolos da base maduran antes. Aínda que non forman parte do receitario galego máis ancestral, a súa perfecta adaptación ao noso clima invernal fixo que gañen un lugar de honra nas hortas e cociñas máis actuais.